Oorsmeer – De Ministers van de Noordzee

Er zijn soms van die nummers waarvan ge denkt dat ge het niet goed weet, of ge het nu goed of slecht vindt. Nummers die ge dan nog maar eens beluistert, en nog eens, en nog eens, omdat ge twijfelt. Dan plots komt het besef dat ge de nummers al zo vaak gehoord hebt, dat het lijkt alsof ge ze al jaren kent. En dus moet het wel goed zijn.

Er zijn ook soms van die nummers waarvan ge meteen weet dat het topschijven zijn. Zoals deze twee:

Wachten duurt lang:

Opa’s Volvo:

De Ministers van de Noordzee hebben een cd. Vol nummers. Kopen die handel.

Een Sonos gekocht. Want het oor wil ook wel wat.

Languit en volgeschuimd in bad terwijl de laptop op een stoeleke muziek stond te shuffelen; dat was het moment waarop ik dacht: dit kan zo niet langer, ik wil deftig muziek beleven in mijn badkamer. Dus ging ik op zoek naar een speaker, met slechts een paar eisen: goed geluid, wall mountable en draadloos. En o ja, nog twee bijkomende wensen: goede looks en betaalbaar.

In de woonkamer gebruik ik Airplay om muziek te streamen en ben daar vrij content van. Zolang mijn laptop in de living blijft staan, speelt dat zonder haperen. Een extra speaker met Airplay zou dus logisch zijn. Alleen, dat bestaat blijkbaar niet met al mijn eisen. Draadloze speakers genoeg, maar ze zijn zelden wall mountable, zijn vaak matig van kwaliteit, heel lelijk of heel duur. Het werd mij vrij snel duidelijk dat ik een compromis moest sluiten.

Dus: ik koos een Sonos Play:1.

Mensen houden hun fietsen in de lucht. Er wordt geroepen en getoeterd. Voorwaar een indrukwekkende actie.

Kippenvel. Ja toch wel. Het belgerinkel, gejoehoew en getoeter vanmiddag op de Turnhoutsebaan was hartverwarmend. Schoon om te zien dat er massaal veel fietsers opgedaagd waren, gewoon om zich te laten zien en horen. Ik stond er ook te ringelingen.

ATV kwam een kijkje nemen en maakte een tijdloos stukje televisie over de Miznoegde fitsers:

Dit gezegd zijnde…

Lentepoets!

Het was vandaag weer van dat:

Bij ons in de buurt wordt de lentepoets steeds vakkundig georganiseerd door Ghislaine. Dit jaar geholpen Mohammed en Steven. De aanpak: een persoonlijk bezoek enkele weken vantevoren en handgeschreven instructies in alle brievenbussen vlak voor de lentepoets. Ge zoudt voor minder meedoen. 

lentepoetsVanmorgen, klokslag 10 uur,  kregen de kinders een borstel en een emmer met sop in hun handen om de stoep te schrobben. De papa hielp ook wat mee. Kleine meisjes vinden poetsen extreem leuk blijkbaar. Kleine jongens iets minder. Alhoewel:

– “Ik vind het NIET leuk!”
– “Geef de borstel dan maar terug aan mij.”
– “NEE, het is MIJN borstel van de lentepoets.”

En dan nog een uur staan schrobben. Raar.

Awel, ik vind dat echt tof, de lentepoets. De stoep proper. De buren nog eens gezien. Nieuwe plantjes aan de gevel. De kinders content. De vader ook.

Ons keverboek

Vergeet Wieringa, Brusselmans, Grunberg, Hesse en Van Dis. Alle grote jongens verbleken naast taalvirtuoos Leo Senden. Nooit van gehoord, zegt u? Wel, dat treft, ik ook niet. Tot voor kort.

Vorig weekend kocht ik Ons Keverboek uit 1939 van bovengenoemd schrijver. Een vulgariserend werk over – je raadt het nooit – kevers. Niet dat ik een dierenvriend ben of een ontembare passie voor insecten voel. Wel koester ik een grote liefde voor wervelende zinnen. Ons Keverboek staat er vol van. Bijvoorbeeld deze inleiding van het hoofdstuk over de erwtenkever:

En daar valt de langverbeide gast, de blije Mei, plots met de deur in huis. De zon schittert en giet alle hoekskens vol helder licht; de bloemen openen voorzichtig hun schuchtere harten; de vogels, in de boomen, stemmen hun liedjes voor de vreugdesymphonie van het ontluikende leven en het windeke speelt katteken met de wiegende twijgen van de boomen vol blanke bloesems; overal verneemt men de blijde boodschap vol gulden zaligheid. Grondige wijziging althans in het levensprogramma van de erwtentorretjes!

En zo kwam het dat ik elke dag voor het slapengaan een hoofdstuk over kevers lees. Geboeid, in spanning en met een gelukzalige glimlach op de lippen. Vanaf heden, voor al uw oppervlakkige kevervragen, slechts één adres.

Wie verder de stof wil uitdiepen koope << wetenschappelijke werken >> die maar al te vaak houterig en droog zijn, derhalve ongenietbaar voor den eenvoudigen liefhebber.

Voor de geïnteresseerden:
Het slechte nieuws: Ons Keverboek is niet meer te verkrijgen in de gewone boekhandel. Het goede nieuws: het werk staat integraal op tinternet. Downloaden die handel.