21 sep

Boyhood – het kippenvelmoment

Vanmiddag Boyhood gezien in Cartoons. Doe dat ook ne keer. Alles wat ze over de film zeggen is waar. Een handvol sterren.

Persoonlijk hoogtepunt: het ritje in de auto waarin de vader aan zijn zoon een muziekske laat horen. Rillingen, kippenvel, zucht. Tweedy, waarom doet ge dat toch altijd met mij?

 

20 sep

Gregory, Dobie en Ramsey: The ‘In’ Crowdkerels

All time favorite muziekske: The ‘In’ Crowd van Ramsey Lewis Trio.

https://www.youtube.com/watch?v=nf3ApdvfTwI

Klinkt als een heerlijke kroegavond met iets teveel pintjes, schone vrouwen, danspogingen en filtersigaretten. Ja, ik word daar lichtjes wild van.

En kijkt nu eens, Gregory Porter heeft ook een videoclip gemaakt van The ‘In’ Crowd. Zin in pintjes bier krijg ik er niet van, maar ’t is wel een schone versie.

En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, hieronder zie je de originele versie van Dobie Gray. Met vakbekwame gitaristen. Spijtig dat de Amerikanen vroeger niet aan het Eurovisiesongfestival mochten meedoen. Anders zouden ze vast en zeker gewonnen zijn.

12 sep

Oorsmeer – Daniel Romano

Country doet me niks. Geen hol. Het raakt me niet. Ik word er niet vrolijk van. Het doet me denken aan duffe polyvalente zalen vol linedancers. Tot eergisteren.

Eergisteren speelde immers Daniel Romano in Trix. De zaal was grotendeels gevuld met 40-plussers, maar per toeval was ik er ook. En jongens toch. Wat een strakke set! Wat een muzikant! Wat een energie! Wat een coole band! Wat een sfeer! Wat een gitaar! Wat een sound! Wat een ellende! En hmmm, die Sad Machine.

Daniel Romano – onthoud die naam. Een oude twintiger die zingt over de pijn van het leven. Zelfuitgeroepen King of Mosey. Volledig in jeans. Geflankeerd door zingende zusjes. En een Gretsch die bengelt aan een zelfgegraveerde lederen gitaarstrap. Toegegeven, bij Daniel Romano is ook het strikje rond de verpakking van tel. Maar marketing of niet, ik geloofde elke noot en elk woord.

Daniel Romano speelt op 11 oktober in N9 in Eeklo. Gaan!

06 aug

Oorsmeer – De Ministers van de Noordzee

Er zijn soms van die nummers waarvan ge denkt dat ge het niet goed weet, of ge het nu goed of slecht vindt. Nummers die ge dan nog maar eens beluistert, en nog eens, en nog eens, omdat ge twijfelt. Dan plots komt het besef dat ge de nummers al zo vaak gehoord hebt, dat het lijkt alsof ge ze al jaren kent. En dus moet het wel goed zijn.

Er zijn ook soms van die nummers waarvan ge meteen weet dat het topschijven zijn. Zoals deze twee:

Wachten duurt lang:

Opa’s Volvo:

De Ministers van de Noordzee hebben een cd. Vol nummers. Kopen die handel.

08 mei

Een Sonos gekocht. Want het oor wil ook wel wat.

Languit en volgeschuimd in bad terwijl de laptop op een stoeleke muziek stond te shuffelen; dat was het moment waarop ik dacht: dit kan zo niet langer, ik wil deftig muziek beleven in mijn badkamer. Dus ging ik op zoek naar een speaker, met slechts een paar eisen: goed geluid, wall mountable en draadloos. En o ja, nog twee bijkomende wensen: goede looks en betaalbaar.

In de woonkamer gebruik ik Airplay om muziek te streamen en ben daar vrij content van. Zolang mijn laptop in de living blijft staan, speelt dat zonder haperen. Een extra speaker met Airplay zou dus logisch zijn. Alleen, dat bestaat blijkbaar niet met al mijn eisen. Draadloze speakers genoeg, maar ze zijn zelden wall mountable, zijn vaak matig van kwaliteit, heel lelijk of heel duur. Het werd mij vrij snel duidelijk dat ik een compromis moest sluiten.

Dus: ik koos een Sonos Play:1.

Read More

30 apr

Mensen houden hun fietsen in de lucht. Er wordt geroepen en getoeterd. Voorwaar een indrukwekkende actie.

Kippenvel. Ja toch wel. Het belgerinkel, gejoehoew en getoeter vanmiddag op de Turnhoutsebaan was hartverwarmend. Schoon om te zien dat er massaal veel fietsers opgedaagd waren, gewoon om zich te laten zien en horen. Ik stond er ook te ringelingen.

ATV kwam een kijkje nemen en maakte een tijdloos stukje televisie over de Miznoegde fitsers:

Dit gezegd zijnde…

Read More